Poród po cesarskim cięciu

Odsetek cięć cesarskich rośnie niemal logarytmicznie. Największą część wskazań stanowią kobiety, które przebyły już cięcie cesarskie i nie podejmują próby porodu drogami natury. 


Nie odpowiemy co jest lepsze, bo każda z Pań jest inna, to wymaga indywidualnej konsultacji, ale postaramy się przytoczyć wiarygodne dane i poszerzyć wiedzę o możliwościach porodu drogami natury po cięciu cesarskim. Skupimy się na sytuacji stanu po jednym cięciu cesarskim.

Najważniejsze przeciwwskazania do podjęcia takiej próby : klasyczne cięcie cesarskie, pęknięcie macicy w wywiadzie, położenie dziecka inne niż główkowe
Kobiety powinny wiedzieć, że poród drogami po cięciu cesarskim niesie za sobą w ostatecznym rozrachunku mniej powikłań niż planowe kolejne cięcie cesarskie.

Planowe cięcie cesarskie niesie za sobą mniejsze prawdopodobieństwo wypadania narządu rodnego i nietrzymania moczu ale dłuższy czas rekonwalescencji, większe ryzyko krwawienia, zakażenia. Najcięższe powikłania u dziecka występują z częstością : 4/10000 - poród drogami natury, <1/10000 – kolejne cięcie cesarskie.


Podstawowa informacja – poród drogami natury po cięciu cesarskim jest możliwy i szansa na sukces po jednym cięciu sięga 72-75%, jeśli kobieta rodziła już po cięciu cesarskim szanse te rosną do 90%. Jedną z głównych obaw w takich przypadkach jest zagrożenie pęknięcia macicy, prawdopodobieństwo takiego powikłania szacowane jest na ok 0,5% czyli 1 :200. Właśnie z tego powodu poród po cięciu cesarskim wymaga właściwego monitorowania, optymalnie ciągły zapis KTG. Zagrożenie powikłaniami u dziecka są porównywalne do sytuacji porodu u kobiet, które rodzą po raz pierwszy.


Najkorzystniejszym jest poród spontaniczny, nie zawsze jest to jednak możliwe. Indukcja porodu zwiększa ryzyko pęknięcia blizny w porównaniu do porodu spontanicznego. Wykorzystanie do indukcji metod mechanicznych jest bardziej bezpieczne. W Polsce indukcja porodu z użyciem prostaglandyn jest niedopuszczona.


Optymalne postępowanie w przypadku podjęcia decyzji o porodzie drogami natury: postawa wyczekująca, ciąża o przebiegu fizjologicznym, w 40 tygodniu ocena ultrasonograficzna przybliżonej masy dziecka, ilości płynu owodniowego, stanu płodu, ocena szyjki macicy w badaniu ginekologicznym, zapis KTG. Ponowna ocena stanu położniczego jeśli poród samoistny się nie rozpoczął w 41 tygodniu ciąży, rozmowa i zaproponowanie dalszego postępowania. Podjęcie kroków (wybór metody indukcji) aby poród odbył się przed 42 tygodniem ciąży.
Jeśli podejmujecie Panie decyzję o próbie porodu drogami natury wymaga to od Pań i Pani ginekologów cierpliwości i starannego monitorowania zarówno Pani jak i dziecka.

Powrót do listy